1992 – Het omgekeerde pension

Een merkwaardig pension: iedereen wacht op de postbode, die volgens de 196-jarige huisknecht Hendrik nooit zal komen. Juffrouw Lotta, één van de gasten, wordt er wanhopig van, want zij verwacht een belangrijke brief. De hospita ontvangt een reiziger, die onderdak zoekt. Hij heeft een koffer vol brieven bij zich, die Lotta echter verontwaardigt het raam uitgooit. Zij wil alleen een brief van de postbode. Tussen de verzameling brieven van de reiziger bevond zich ook een rouwcirculaire, waaruit blijkt dat Hendrik al 196 jaar geleden is overleden. Hendrik bevestigt dit feit en sterft ter plekke nogmaals. De werkster beklaagt zich, want zij moet de boel weer opruimen. Samen met de reiziger sleept zij Hendrik weg.

Inmiddels kondigt Lotta, die uit het raam heeft gekeken, de komst van de postbode aan. Zij roept hem, maar de postbode weigert aanvankelijk te komen. Dan verschijnt hij plotseling voor het raam. De postbode heeft een brief hij zich, die hij echter niet af wil geven. De situatie wordt nog gecompliceerder als blijkt, dat het hele huis omgekeerd moet worden. Een diepzeeduiker komt met een dakpan boven en verklaart, dat dit de onderste steen is. Werklui beginnen met een oorverdovend lawaai aan de ombouwklus. Dan loopt de wekker af en de slaper in het bed, dat vooraan op het toneel staat, wordt wakker. De hospita komt op met een ontbijt en een brief aan zijn verloofde, die onbestelbaar is teruggekomen!

1992_Het_omgekeerde_pension



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *